Schelpen op het strand

In het jaar dat Frieda Hunziker dit werk schilderde woonde ze aan de Van Tuyll van Serooskerkenweg in Amsterdam-Zuid. Ze was toen net gescheiden van haar man, die haar artistieke netwerk altijd had afgekeurd en beknot. Vanaf dat moment gingen haar kunstenaarsvrienden een grotere rol spelen. Ze werkte in de oorlogsjaren als schilder en tekenlerares, maar weigerde zich aan te sluiten bij de Kultuurkamer. Integendeel, Hunziker speelde een actieve rol binnen het verzet. Ze gebruikte de zolderverdieping van haar woning-atelier aan de Van Tuyll van Serooskerkenweg als schuilplaats voor onderduikers. Ze gaf hiermee haar eigen atelier op en week zelf uit naar een atelier in de Bellamystraat van de bevriende collega-kunstenaar Willy Boers. Hunziker hielp met het smokkelen van Joodse kinderen naar veilige adressen. Ook nam ze met bevriende kunstenaars van de Amsterdamse kunstenaarsvereniging De Onafhankelijken actief deel aan het vervalsen van persoonsbewijzen. Haar vriend Ger Gerrits vervalste de persoonsbewijzen, Eva Besnyö zorgde voor de benodigde pasfoto’s.

In de oorlogsjaren schilderde Hunziker stillevens, interieurs en landschappen in een figuratieve stijl, maar wel met een duidelijk moderne inslag. Na de oorlog veranderde haar stijl radicaal onder invloed van de hernieuwde internationale contacten. Ze liet de figuratie los en ontwikkelde een kleurrijke abstracte stijl waarmee ze doorbrak bij de kunstenaarsgroep ‘Vrij Beelden’.