Stilleven

De Italiaanse schilder Duilio Barnabè werd in 1914 geboren in Bologna en studeerde aan de plaatselijke Accademia di Belle Arti, waar Giorgio Morandi tot zijn leermeesters behoorde.
In 1946 vertrok hij naar Parijs, waar hij z’n verdere leven zou blijven. In 1952 kreeg hij een solo expositie op de Biënnale in Venetië. Hij werd het meest bekend met z’n geschematiseerde schilderijen – vooral stillevens – waarin hij het onderwerp ontleed in monochrome, scherp afgebakende vlakken en koele, ingetogen kleuren (overwegend grijs en zwart). Dit wordt vaak in verband gebracht met de Pittura Metafisica van Giorgio de Chirico.

Het verlies van zijn geloof – hij was katholiek opgevoed – en kwellende artistieke problemen brachten hem in 1960 in een crisis. Op 7 oktober dat jaar ondernam hij een zelfmoordpoging door met zijn auto van een berg te rijden in de Franse Alpen, nabij de Zwitserse grens. Dit mislukte hopeloos. Een jaar later, op exact dezelfde dag, hetzelfde uur en dezelfde plek deed hij een nieuwe poging, die nu wel slaagde.

Met zijn eigenzinnige, herkenbare stijl neemt Barnabè een geheel eigen positie in binnen de kunst van het midden van de 20ste eeuw, vergelijkbaar met die van Nicolas de Staël.