Het afscheid

De in Leeuwarden geboren Martinus van Andringa was internationaal geschoold. Te beginnen bij J.H. Egenberger in Groningen, daarna A.J.A. Cluysenaar in Antwerpen, vervolgens Jean-Francois Portaels in Brussel en Fernand Cormon in Parijs. Vooral de laatste twee waren zeer gerenommeerd. Het atelier van Portaels had een bohémien sfeer en was tegelijk tamelijk klassiek georiënteerd, een omgeving waarin beroemde meesters als James Ensor, Xavier Mellery, Theo van Rijsselberghe en Jan Toorop tot wasdom kwamen. De Franse docent Cormon was in zijn tijd een grootheid die onder meer Vincent van Gogh en Henri de Toulouse Lautrec had opgeleid.

Tot circa 1892 verkeerde Andringa in het buitenland, daarna woonde en werkte hij achtereenvolgens in Haarlem, Leeuwarden, Den Haag en, vanaf 1918, in Amsterdam. Hij was lid van de Amsterdamse kunstenaarsverenigingen Arti et Amicitiae en St. Lucas, waar hij vanaf 1896 exposeerde. Daarnaast stelde hij tentoon bij de Levende Meesters en de Groningse vereniging Pictura. Van Andringa excelleerde in schilderijen en pastels van personen, waarin hij een helderheid en lijnvoering tentoonspreidt die ons soms herinnert aan Jan Toorop. Verder schilderde hij belangrijke portretten van onder meer de kunstenaar A.J. Pollones (1884), de classicus-dichter Jan Hendrik Leopold (1886) en de beeldhouwer Pier Pander (1888).

In de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam bevinden zich meerdere werken van Martinus van Andringa.